อยู่ลำพัง….อย่างไม่เหงา

ความเหงา
ความเหงา

ใคร ๆ ก็เหงาได้ เพราะตามปกติ คนเราเมื่อถูกทอดทิ้งให้อยู่ลำพัง มักจะเกิดความรู้สึกเหงา

ความเหงา เป็นความรู้สึกลึก ๆ อยู่ในใจเป็นเวลาที่คุณต้องการใครสักคนมาเป็นเพื่อนคุย มารับฟังความทุกข์หรือความสุขของคุณ

ความเหงาไม่ใช่เรื่องน่ากลัว ไม่ใช่ความทุกข์หรือความสุขของคุณ

ความเหงาไม่ใช่เรื่องน่ากลัว ไม่ใช่ความทุกข์ทรมาน แต่ที่คนส่วนใหญ่กลัว ไม่ใช่ความทุกข์ทรมาน แต่ที่คนส่วนใหญ่กลัวความเหงา กลัวการอยู่ตามลำพัง ก็เพราะความไม่เคยชินนั่นเอง

เรามักจะคุ้นกับการอยู่ร่วมกันหลาย ๆ คน ตั้งแต่เกิดเราก็อยู่กับพ่อแม่ อยู่กับญาติพี่น้อง โตขึ้นเราก็อยู่ท่ามกลางเพื่อน ๆ ในโรงเรียนเมื่อทำงานเราก็มีเพื่อนร่วมงาน มีลูกน้องมีหัวหน้า ถ้าแต่งงานเราก็จะมีคู่ชีวิต มีลูกมีหลานสืบสกุลต่อไป เราจึงมอบการอยู่ตามลำพังว่าคงจะเหงาและโดเดี่ยวน่าดู

แต่ถ้าเรามองให้ดี เราจะเห็นว่าการอยู่ตามลำพังก็มีส่วนดีอยู่ไม่น้อย

เวลาที่คุณอยู่คนเดียว เราสามารถจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ ไม่ต้องไปแคร์ใครจะดูโทรทัศน์ก็ไม่มีใครแย่ง

จะนอนตื่นสายก็ไม่มีใครว่า จะนอนอ่านหนังสือจนดึกจนดื่นก็ไม่ต้องเกรงใจใคร จะกินขนมก่อนกินข้าวก็ย่อมได้ จะเดินชอปปิ้งเป็นชั่วโมง ก็ไม่ต้องห่วงว่าใครจะคอย จะพอกหน้า ม้วนผมด้วยโรลจนเต็มศรีษะ ก็ไม่ต้องอายใคร หรือจะเต้นแอโรบิคตามจังหวะเพลง ก็ไม่ต้องกลัวใครล้อเลียน

การอยู่ลำพังเป็นโอกาสดีที่เรา จะได้ใช้ความคิดได้พิจารณาสิ่งต่าง ๆ อย่างสุขุม รอบคอบได้มองเห็นตัวของตัวเองอย่างถ่องแท้ขึ้น และตัวเราเองจะมีสมาธิดีขึ้นกว่า เมื่อตอนอยู่กับคนอื่นหลาย ๆ คน

การอยู่ลำพังได้อย่างไม่เหงานั้นเป็นเรื่อง ที่ต้องฝึกหัดด้วยตัวคุณเอง ลองอยู่บ้านคนเดียวในขณะที่คนอื่นไปเที่ยว ลองไปดูหนังเรื่องที่ชอบตามลำพัง เมื่อมีปัญหาให้ขบคิดลองคิดเองก่อนที่จะยกหูโทรศัพท์ที่ปรึกษา

เพื่อนลองไปไหนมาไหนคนเดียวดูบ้าง

การฝึกหัดให้ยืนหยัดอยู่ได้ด้วยตัวของตัวเอง จะวยให้คุณมีความเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้นภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเองมากขึ้น และมีความสงบมากขึ้นด้วย