กำเนิดความรักโดยการเริ่มจากการให้ความจริงใจ

ในเมื่อความรัก คือสิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยที่มนุษย์เราทุกๆ คนอาจจะไม่รู้ตัว แต่ด้วยความที่มนุษย์เรามีสติสัมปชัญญะ รู้ความดีชั่ว ย่อมเป็นอย่างหนึ่งที่ทำให้มนุษย์เกิดการคิดหน้าคิดหลัง และแยกแยะให้สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับตนเองได้ ซึ่งบางครั้งสำหรับความรักแล้ว มนุษย์อาจจะใช้สัมปชัญญะกลั่นกรองไม่ได้ และถึงขั้นงมงายไปในที่สุด เนื่องจากความรักที่ตนเองมีอยู่นั้น เป็นสิ่งที่กำหนดความรู้สึกทั้งหมด รวมไปถึงสติของมนุษย์เราที่ถูกคุม หากเราขาดสติเมื่อไหร่ ความรักที่มีอยู่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งเราได้ หรือแม้กระทั่งสิ่งอื่นใดที่เกี่ยวข้อง ก็ไม่สามารถไม่ลงรอยกันให้มนุษย์เรามีสติได้อีกเหมือนกันความรัก เปรียบเสมือนความรักที่ไม่มีขีดจำกัด ก่อให้เกิดโทษและสิ่งที่เลวร้ายเกิดขึ้น เนื่องจากมนุษย์เราขาดสัมปชัญญะนั่นเอง

 
ความรัก
ความรัก คือสิ่งที่ดีที่สุดจริงหรือไม่นั้น ไม่มีใครสามารถให้คำตอบได้อย่างแน่ชัด เพราะความรักของแต่ละคนย่อมแตกต่างกัน แต่สิ่งหนึ่งสิ่งเดียวที่มนุษย์เรานั้น สามารถทำการเสาะหาได้นั่นคือความบริสุทธิ์ใจที่มีให้ต่อกันเป็นหลัก ซึ่งความจริงใจเหล่านี้ไม่ได้หมายความว่าว่า จะต้องเป็นความรักของเด็กวัยรุ่น แต่การก่อกำเนิดความรัก ด้วยการเริ่มต้นจากการให้ความจริงใจแก่กัน นั่นคือการเริ่มที่ดีที่สุดอย่างไม่มีขอบเขต เพราะเราไม่ได้หมายว่าเราจะเลือกสรรที่รักใคร และให้ความจริงใจแก่คนนั้นเพียงผู้เดียวเสียเมื่อไหร่ แต่ความสุจริตใจที่ว่านี้ มนุษย์เราทุกคนสามารถเริ่มต้นและมอบให้กันได้ โดยใช้ความจริงใจเป็นสื่อเกี่ยวข้องที่ดีในระยะเวลาภายหลัง และก่อกำเนิดเป็นความรักในแต่ละสไตล์นั่นเอง